Faits divers & couleurs locales

Telecommaffia

Een tijdje terug besloot ik dat het tijd was voor een nieuwe uitdaging en ging ik op zoek naar een nieuwe job. Ik gaf mijn ontslag en na een opzegperiode kon ik beschikken. Aangezien mijn gsmabonnement door mijn werkgever betaald werd, moest ik dus ook een nieuw tariefplan afsluiten. Geen probleem leek me. De dag na mijn ontslag zou ik automatisch op Pay&Go teruggezet worden en kon ik doen wat ik wou. Aangezien ik daarvoor ook al tien jaar tevreden klant was bij Proximus, was er geen reden om te veranderen.

Op dinsdag 15 maart vormde ik het nummer 6000 en kwam ik, het mag gezegd, vrijwel onmiddellijk op de klantendienst terecht. Niet wetende wat me de volgende dagen te wachten stond, doorliep ik goedgezind de hele procedure. Ik besloot een Mobile 20 abonnement te nemen met als optie een data-abonnementje van 200MB. De juffrouw aan de andere kant van de lijn verzekerde me dat mijn abo over 24u geactiveerd zou zijn. Dat bleek evenwel niet zo, dus belde ik maar even terug. 'Nee meneer, dat is een vergissing. Het duurt 48u voor de activatie rond is.' Ok, dan wachten we wel tot morgen, dacht ik en ik bedankte voor de inlichting. Donderdag 17 maart, ik probeer een telefoontje te doen naar mijn ouders, maar nog steeds niets. Opnieuw belde ik naar de helpdesk en vroeg, al iets meer geënerveerd, naar het hoe en waarom. Na twee keer te zijn doorverbonden en evenveel keer de proximustune te hebben doorstaan, kreeg ik als repliek dat er zich waarschijnlijk een technische storing had voltrokken. De procedure moest worden overgedaan. Ik stelde me begrijpend op en doorliep dus opnieuw alle vragen. Een mobile confort 20 en 200MB data alsjeblieft. Mijn abonnement zou pas maandag actief zijn, want in het weekend werkt men natuurlijk niet. Tja, dan behelp ik me nog maar wat met Skype, dacht ik.

Maandag 21 maart. En ja hoor, mijn telefoon werkte weer. Eind goed al goed dacht ik naïef. Tot een vriendin me mailde dat ze me al de hele dag probeerde bellen, maar dat ik niet bereikbaar was. Via Skype vormde ik mijn eigen nummer en kreeg onmiddellijk de bezettoon te horen. Opnieuw belde ik de klantendienst van Proximus op en geïrriteerd legde ik het hele verhaal opnieuw uit. De medewerker van de dienst was ongetwijfeld doctor in de toegepaste wetenschappen, afstudeerrichting technologie, want hij had het lumineuze voorstel dat ik mijn simkaart maar eerst eens in een andere telefoon moest proberen. Het zou wel eens aan mijn telefoon kunnen liggen. Alvorens daar uitsluiting over was, kon hij niks voor me doen. Ik repliceerde dan maar dat als ik nog eens moest terugbellen het zou zijn om mijn abonnement op te zeggen en legde af. Natuurlijk bleek er niks mis met mijn gsm, maar ondertussen was het wel te laat om nog terug te bellen. Dinsdag 22 maart, een week na mijn eerste contact, besloot ik dat het goed geweest was. Ik zou mijn abonnement opzeggen. Ik kreeg een blijkbaar franstalige medewerkster aan de lijn, want ze kon me alleen zeggen dat ik een 'lettre recommandée' moest sturen. Ik weigerde en zei haar vriendelijk dat ik de overeenkomst telefonisch had afgesloten vorige week en dat ik van plan was ze ook telefonisch af te sluiten. 'Verbindt me maar door met uw baas.' Tot mijn grote verbazing kreeg ik die ook nog aan de lijn. Voor de zoveelste keer deed ik mijn verhaal en voor de eerste keer kreeg ik excuses. Deze man had blijkbaar iets meer kaas gegeten van de problematiek en wist me te vertellen dat het waarschijnlijk aan mijn simkaart lag. Op korte tijd zo vaak wijzigingen aanbrengen, kan problemen veroorzaken. 'Gaat u nu naar de dichtbijzijnde proximuswinkel, vraag een nieuwe sim en het zal normaal opgelost zijn.' Maar zo snel was ik niet meer te paaien. Ik vertelde hem dat ik hier principieel geen zin meer in had, na een dergelijke behandeling. Hij haalde nog aan dat het zeker 5dagen zou duren voor ik bij een andere operator onder dak zou zijn, maar dat kon me niet overtuigen. Vriendelijk, het moet gezegd, heeft hij mijn overeenkomst beëindigd. Hij gaf me zelfs mee dat ik dit kostenloos kon binnen de 14dagen na afsluiting van het contract wegens de wet ivm de verkoop op afstand. Een wetgeving die ik kende vanuit mijn cursus recht en waar ik me op beroepte, maar sympathiek dat hij er uit zichzelf over begon.

Ik surfte naar MobileVikings, vulde online een aanvraag in en de volgende dag had ik al een nieuwe sim in de bus. De dag erop kon ik zelfs al telefoneren en nog goedkoper ook. De hele historie had dan toch nog een goede afloop. Ik ben nu klant van een kleine en sympathieke onderneming.

MAAR...gisteren kwam de grootste verrassing. De afrekening van Proximus viel in de bus. 195,98 euro. Honderdvijfennegentig euro en achtennegentig cent. Voor welgeteld drie dagen. Een verbrekingsvergoeding van 150 euro alsjeblieft. Terwijl ik wettelijk recht had op een kostenloze opzegging. Opnieuw moest ik weer naar die verschrikkelijke klantendienst bellen. Maar wat me nog meer stoort in dit verhaal is het feit dat mensen die niet op de hoogte zijn van de wet en de bescherming van de consument de dupe zijn. Zij worden gewoon in de zak gezet door dergelijke praktijken. Bovendien bleek de incompetentie van de klantendienst nog maar eens uit het feit dat mijn data-abonnement helemaal niet geactiveerd was en ik dus 45 euro dien te betalen voor een paar internetconnecties. Aangezien ik dat niet kan bewijzen, kan dat ook niet gecrediteerd worden. Dus 3 dagen Proximus kosten me dus 45euro.

Factuur

Moraal van dit verhaal. Als je als consument niet een beetje geschoold bent en op de hoogte bent van je wettelijke bescherming, kleden dergelijke bedrijven je gewoon uit. De Belgacoms en Electrabels van deze wereld mogen dan royaal dividend en taks betalen aan vadertje staat, ze halen dat geld wel bij de kleine man. En dat vind ik persoonlijk wraakroepend.